پی در آسمان:

ستارگان آسمان همیشه الهام‌بخش هنرمندان و دانشمندان بوده‌اند، اما ریاضی‌دانان هرگز از آن برای اندازه‌گیری پی استفاده نکردند. اما روبرت مثیوز از دانشگاه آستون در بیرمنگام، انگلیس با ترکیب اطلاعات نجومی و نظریه اعداد توانست عدد پی را حساب کند.

در نظریه اعداد، قضیه‌ای هست که می‌گوید در هر مجموعه بزرگی از اعداد تصادفی، احتمال آن‌که دو عدد انتخابی هیچ عامل مشترکی نداشته باشند، 2π 6/است. برای مثال، 4 و 15 هیچ عامل مشترکی ندارند، درحالی‌که 12 و 15 عامل مشترک 3 را دارند؛ به عبارت دیگر، 12 و 15 هر دو بر 3 بخش‌پذیرند؛ درحالی‌که 4 و 15 این‌طور نیستند.

مثیوز جدایی زاویه‌ای بین یکصد ستاره پرنور آسمان را اندازه‌گیری کرد و 1 میلیون جفت اعداد تصادفی را از بین آنها استخراج کرد. حدود 61 درصد از آنها هیچ عامل مشترکی نداشتند و بدین‌ترتیب، او مقدار 3.12772 را برای عدد پی بدست آورد که 99.6 درصد دقت دارد. اگر او بتواند این کار را برای همه ستارگان آسمان انجام دهد، می‌تواند عدد پی را با دقتی بسیار بسیار زیاد بدست آورد.

پی در رودخانه‌های زمین:

عدد پی، رودخانه‌های پیچ در پیچ زمین را نیز کنترل می‌کند.

پیچ‌وتاب یک رودخانه را از تقسیم طول رودخانه بر فاصله بین سرچشمه و اقیانوس بدست می‌آید. مشخص شده است که نسبت پیچ‌وتاب یک رودخانه متوسط حدود 3.14 است

پی، تنها عدد الهام ‌بخش سبک‌های ادبی:

یک سبک ادبی به نام پیلیش وجود دارد که از شعرهایی تشکیل شده که تعداد حروف واژگان متوالی بر اساس عدد پی مشخص می‌شود.

عدد پی در بنای عظیم  هخامنشی!

مهندسان هخامنشی راز استفاده از عدد پی (۱۴/۳ ) را دو هزار و 500 سال پیش کشف کرده بودند. آنها در ساخت سازه های سنگی و ستون های مجموعه تخت جمشید که دارای اشکال مخروطی است، از این عدد استفاده می کردند.

عده زیادی، مصریان و برخی دیگر، یونانیان باستان را کاشفان این عدد می دانستند اما بررسی های جدید نشان می دهد هخامنشیان هم با این عدد آشنا بودند.
عبدالعظیم شاه کرمی متخصص سازه و ژئوفیزیک و مسئول بررسی های مهندسی در مجموعه تخت جمشید در این باره،‌ گفت: «بررسی های کارشناسی که روی سازه های تخت جمشید به ویژه روی ستون های تخت جمشید و اشکال مخروطی انجام گرفته؛ نشان می دهد که هخامنشیان دو هزار و 500 سال پیش از دانشمندان ریاضی دان استفاده می کردند که به خوبی با ریاضیات محض و مهندسی آشنا بودند. آنان برای ساخت حجم های مخروطی راز عدد پی را شناسایی کرده بودند.»

دقت و ظرافت در ساخت ستون های دایره ای تخت جمشید نشان می دهد که مهندسان این سازه عدد پی را تا چندین رقم اعشار محاسبه کرده بودند. شاه کرمی در این باره گفت: «مهندسان هخامنشی ابتدا مقاطع دایره ای را به چندین بخش مساوی تقسیم می کردند. سپس در داخل هر قسمت تقسیم شده، هلالی معکوس را رسم می کردند. این کار آنها را قادر می ساخت که مقاطع بسیار دقیق ستون های دایره ای را به دست بیاورند. محاسبات اخیر، مهندسان سازه تخت جمشید را در محاسبه ارتفاع ستون ها، نحوه ساخت آنها،‌ فشاری که باید ستون ها تحمل کنند و توزیع تنش در مقاطع ستون ها یاری می کرد. این مهندسان برای به دست آوردن مقاطع دقیق ستون ها مجبور بودند عدد پی را تا چند رقم اعشار محاسبه کنند.

بر اساس متون تاریخ و ریاضیات نخستین کسی که توانست به طور دقیق عدد پی را محاسبه کند، «غیاث الدین محمد کاشانی» بود. این دانشمند اسلامی عدد پی را تا چند رقم اعشاری محاسبه کرد. پس از او دانشمندانی چون پاسکال به محاسبه دقیق تر این عدد پرداختند. هم اکنون دانشمندان با استفاده از رایانه های بسیار پیشرفته به محاسبه این عدد می پردازند.

شاه کرمی با اشاره به این موضوع که در بخش های مختلف سازه تخت جمشید، مقاطع مخروطی شامل دایره، بیضی، و سهمی دیده می شود، گفت: «به دست آوردن مساحت، محیط و ساخت سازه هایی با این اشکال هندسی بدون شناسایی راز عددپی و طرز استفاده از آن غیرممکن است.»

داریوش هخامنشی بنیان گذار تخت جمشید در سال521 پیش از میلاد دستور ساخت تخت جمشید را می دهد و تا سال 486 بسیاری از بناهای تخت جمشید را طرح ریزی یا بنیان گذاری می کند. این مجموعه باستانی شامل حصارها، کاخ ها،‌ بخش های خدماتی و مسکونی، نظام های مختلف آبرسانی و بخش های مختلف دیگری است.

مجموعه تخت جمشید مهمترین پایتخت مقاومت هخامنشی در استان فارس و در نزدیکی شهر شیراز جای گرفته است.