دکتر محمدرضا رحیمی رئیس دیوان محاسبات کشور به تازگی در گفت وگویی با ایسنا به ارقام شگفت انگیزی اشاره کرده است که بازتاب چندانی در رسانه ها نداشت و مسوولی هم پاسخی به آنها نداد. در ذیل به برخی از این ارقام اشاره می شود.
۱- پالایشگاه آبادان در سال، یک میلیارد و دویست میلیون دلار ضرر می دهد و به جای آنکه بالای ۳۵ درصد از نفت ورودی را به بنزین تبدیل کند، نفت کوره بیرون می دهد و خسارت سنگینی ایجاد می کند و بهانه مسوولان آن هم این است که کارگران پالایشگاه نباید به دلیل بازسازی آن، بیکار شوند.
۲- اگر یک فاز پارس جنوبی فقط یک روز زودتر راه اندازی شود در هر روز ۵ میلیون دلار سود عاید کشور می کند. حال این سوال پیش می آید که از دیوان محاسبات در پارس جنوبی چه میزان تخلف بگیریم تا ۵ میلیون دلار شود؟ در صورتی که هرگز چنین عددی به دست نمی آید. بنابراین باید کمک کنیم تا فازهای دیگر آن راه بیفتد.
۳- سرمایه گذاری دولت در پارس جنوبی ۷۰ تا ۸۰ میلیارد دلار است، ولی به دلیل برخی مسائل به وجود آمده، خارجی ها تمایلی برای کار در پارس جنوبی ندارند و کسانی هم که برای کار آمده اند، از آنجا می روند. قطری ها ۱۰ سال زودتر در این حوزه شروع به استخراج کرده اند، بنابراین برای آنکه از قطری ها جلو بیفتیم ۵۰۰ تا۶۰۰ میلیارد دلار باید سرمایه گذاری کنیم.
۴- در حال حاضر در دیوان، حساب های شرکت ها و دستگاه هایی که دولت در آنها کمتر از ۵۰ درصد سهم دارد را نمی توان مورد رسیدگی قرار داد، چون طبق قانون شرکت دولتی، شرکتی است که بیش از ۵۰ درصد از سهمش از آن دولت باشد و متاسفانه در برخی از این شرکت ها تخلفات زیادی اتفاق می افتد که ما نمی توانیم به آنها رسیدگی کنیم.
به عنوان مثال در شرکت های مادرتخصصی و در راستای خصوصی سازی به یکباره شرکت های بزرگ را به بخش های کوچک قسمت کرده و سهم دولت را به زیر ۵۰ درصد آورده اند که دیوان نمی تواند حساب های شرکت های اقماری آنها را مورد رسیدگی قرار دهد، چون سهم دولت در آنها ۴۸ درصد شده و به این ترتیب دست دستگاه نظارتی را کوتاه کرده اند یا مثل شرکت هایی که متعلق به تامین اجتماعی هستند و حدود ۸ هزار میلیارد تومان سرمایه دارند، ما یک ریال آنها را هم نمی توانیم مورد رسیدگی قرار دهیم.
۵- نانوایی هایی داریم که روزانه ۲۵۰۰ کیلو سهمیه آرد دارند ولی ۴۰۰ کیلو آرد بیشتر پخت نمی کنند؛ یعنی دو هزار کیلو آرد از هر کدام از این نانوایی ها به بازار آزاد می رود و در سال ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیون تومان از این محل سود می برند. وقتی جواز هر نانوایی در تهران ۳۰ میلیون تومان به فروش می رسد، معلوم است که تخلفی در حال انجام است؛ برخی افراد امتیاز مکرر نانوایی دارند یا عده یی زمینی برای راه اندازی نانوایی می گیرند، ولی در آن زمین خانه یا رستوران و ... ساخته اند که گاهی تفاوت قیمتی برخی زمین ها در این حالت به ۴ میلیارد تومان می رسد و این در حالی است که اینها سهم و پول مردم است.
۶- همکاران ما در کشف تخلف و اعلام آن رقابت دارند. حجم ریالی پرونده هایی هم که در دادسرای دیوان وجود دارد، بیش از ۱۱هزار میلیارد تومان یعنی نصف بودجه کل کشور است.
۷- سالانه حداقل ۲۰ میلیون گوشی تلفن همراه وارد کشور می شود که دریافت مالیات از آنها مبالغ کلانی است، ولی متاسفانه اغلب شرکت های واردکننده گوشی های تلفن همراه مالیاتی پرداخت نمی کنند. این تخلف در سایر شرکت های وارد کننده محصولات خانگی و صوتی و تصویری نیز اتفاق می افتد. حتی با بررسی پرونده مالیاتی یکی از فروشنده های غذایی معروف و زنجیره یی متوجه شدیم که تاکنون حتی یک ریال مالیات پرداخت نکرده است.
نظارت دیوان بر شرکت های واردکننده لوازم صوتی و تصویری و گوشی تلفن همراه که مسوولان رده بالای آنها وابسته به برخی دستگاه ها هستند، مشکل است، ولی می توان وارد آن شد و به همین جهت از مردم و رسانه ها کمک می خواهیم. مطمئناً این شرکت ها ارتباطاتی دارند و از این ارتباطات علیه دستگاه های نظارتی استفاده می کنند. البته همه جای دنیا هم این گونه است.
۸- در بخش انرژی حتی سراغ شرکت های بزرگ نفتی می رویم و قراردادها را می گیریم و رسیدگی می کنیم، هر چند رسیدگی به آنها بسیار دشوار است. تاکنون ۸۷ هزار میلیارد تومان تخلف در دادسرا در این رابطه گزارش شده است که اگر یک سوم این رقم هم محقق شود، رقم بسیار بالایی خواهد بود.
۹- مجموعاً حدود ۷۰ هزار دستگاه خودروی فرسوده در دستگاه های دولتی وجود دارد که استفاده نمی شود ولی از سهمیه بنزین آنها استفاده می کنند، بنابراین باید به دولت کمک شود تا این مشکل حل شود.
اینکه چرا این ارقام شگفت انگیز است را فقط برای موارد ۱ و ۹ اشاره می کنیم؛
▪ زیان سالانه پالایشگاه آبادان ۲/۱ میلیارد دلار ذکر شده است. اگر این پالایشگاه ۲۰ هزار نفر پرسنل داشته باشد که به طور میانگین ماهانه ۵۰۰ هزار تومان حقوق بگیرند، کل حقوق سالانه آنها یک دهم رقم یاد شده است. آیا می شود ۱۰ برابر کل حقوق کارکنان یک پالایشگاه را به عنوان زیان تحمل کرد تا این کارکنان بیکار نشوند.
▪ ۷۰ هزار خودروی فرسوده دولتی که استفاده یی از آنها نمی شود روزانه ۷۰۰ هزار لیتر سهمیه بنزین دارند که از آنها استفاده می شود. این رقم یعنی ۱۱ درصد کل مصرف بنزین در ایران. آیا دولت می پذیرد که زیرمجموعه هایش چنین سوءاستفاده هنگفتی را از بیت المال و در جهت خلاف برنامه های دولت برای صرفه جویی انرژی، کاهش ترافیک و آلودگی هوا داشته باشند؟