آنها در طراحی برنامه‌های خود، «اهداف کوتاه‌مدت» و «اهداف بلند مدت» را طبقه‌بندی کرده و براساس این دو پروسه زمانی است که قدم برمی‌دارند. یکی از اسناد محکم تاریخی و سیاسی در این زمینه، خاطرات همفر، جاسوس انگلیسی در ممالک اسلامی است.

اوایل قرن هجده میلادی، دولت بریتانیا در حد جنون به موضوع نگهداری مستعمرات و پابرجایی امپراتوری خود حساس می‌شود. وزارت مستعمرات انگلیس برای تثبیت تسلط هرچه بیشتر خود در ممالکی که استعمار شده‌اند و همچنین برای به استعمار درآوردن کشورهای دیگر، به هر یک از این مناطق، هیأت‌هایی برای جاسوسی و کسب اطلاعات روانه می‌کند. خود همفر در این باره می‌گوید: «در آن زمان، دولت انگلیس خیالش از هندوستان آسوده بود، زیرا کشمکش‌های قومی و نژادی و اختلافات سیاسی، دینی و فرهنگی، فرصت شورش علیه سیطره و نفوذ انگلیس را به آنها نمی‌داد. در چین نیز وضع بر همین منوال بود و از سوی پیروان بودا و کنفوسیوس که دین‌هایی مرده بودند، خطری انگلیس را تهدید نمی‌کرد و بعید به نظر می‌رسید که مردم چین و هند با آن همه اختلافات درونی که با هم داشتند در فکر استقلال و آزادی خود باشند، زیرا چیزی که در این نقاط مطرح نبود، اندیشیدن به زندگی و آزادی بود.

همفر یادآور می‌شود که هرچند بریتانیا از جانب چین و هندوستان نگران نبود اما تدابیری اندیشید تا از هرگونه تحولی در مسیر بیداری این ملت‌ها پیشگیری شود، این تدابیر به صورت برنامه‌های دراز مدت و در قالب گسترش سراسری تفرقه، جهل، فقر و بیماری در این سرزمین‌ها تنظیم شده بود.

به گفته این جاسوس انگلیسی، هرچند کارشناسان بریتانیایی پیش‌بینی کرده بودند که امپراتوری مسلمان عثمانی در کمتر از یک قرن سقوط می‌کند و هرچند جاسوس‌ها و مأموران انگلیسی در ایران برای تحقق اهداف بریتانیا موفقیت‌هایی به دست آورده بودند و در «ترویج فساد اداری»، «رشوه‌خواری» و «تهیه وسایل خوشگذرانی پادشاهان با زیبارویان» تا حدودی بنیان این حکومت‌ها را بیش از پیش متزلزل ساخته بودند اما دولتمردان انگلیسی از نتایج ضعف حکومت‌های عثمانی و ایران به سود خود چندان مطمئن نبوده‌اند.

همفر در بیان مهمترین دلایل این نگرانی و عدم اطمینان بریتانیا نوشته است:

«اول، نفوذ معنوی اسلام در مردم این نواحی که از نیرومندی و ثبات کامل برخوردار بود و می‌توان گفت یک مسلمان عادی از نظر مبانی اعتقادی با یک کشیش مسیحی رقابت می‌کرد. مسلمان‌ها به هیچ عنوانی دست از دین خود برنمی‌داشتند. در بین مسلمانان، پیروان تشیع در ایران از حیث عقیده و ایمان استوارتر و خطرناک‌ترند. دوم؛ دین اسلام بنابر سوابق تاریخی، دین زندگی و سیادت و آزادگی است و پیروان راستین اسلام به آسانی تن به اسارت و بندگی نمی‌دهند. سوم؛ ما از هوشیاری، دوراندیشی و تحریکات حکومت‌های ایران و عثمانی در امان نبودیم و هر آن ممکن بود از نقشه‌های استعماری ما باخبر شوند. چهارم؛ علمای اسلام نیز سبب نگرانی ما بودند. مراجع شیعه و مفتیان الازهر در ایران و عراق، هرکدام مانع بزرگی در برابر مقاصد استعماری ما بودند.»

همفر پس از ورود به استانبول، نام «محمد»‌ را برای خود برمی‌گزیند. در نخستین روزهای ورود با روحانی كهنسالی به نام «احمد افندی» از اهل تسنن آشنا می‌شود. شیخ از در مهمان‌‌‌نوازی و محبت با همفر وارد می‌شود و در مهربانی با او سنگ تمام می‌گذارد. همفر، قرآن و زبان‌های تركی و عربی را از شیخ احمد می‌آموزد كه دو سال به درازا می‌كشد. در همین ایام هر چند از سوی وزارت مستعمرات لندن بودجه كافی در اختیار دارد اما برای رد گم كردن، در یك مغازه نجاری متعلق به «خالد» مشغول به كار می‌شود و هر چند وقت یك بار، اطلاعات دریافتی‌اش را به بریتانیا مخابره می‌كند. «خالد نجار»‌ فردی لاابالی است كه همفر در توصیفش می‌گوید:‌ «خالد فاصد الاخلاق بود. چندین بار وقتی مغازه خلوت شد حس می‌كردم به من سوء نظر دارد. شیخ احمد به من گفته بود كه همجنس بازی در اسلام گناه كبیره است. با این همه، خالد بر این قضیه اصرار داشت. وقتی از وزارت مستعمرات بریتانیا كسب تكلیف كردم دستور داد: ‌اگر قبول آن پیشنهاد، رسیدن به هدف را آسان‌تر می‌سازد، مانعی ندارد».

فاز دوم مأموریت این جاسوس انگلیسی براساس خواسته‌های بریتانیا از زبان خود همفر این گونه فاش شده است: «یافتن نقاط ضعف مسلمانان كه ما را در نفوذ به آنها و ایجاد تفرقه و اختلاف بین گروه‌ها موفق كند. پس از شناخت نقاط ضعف،‌اقدام به ایجاد تفرقه و اختلاف ضروری است.»

همفر وارد بصره می‌شود. در دستورالعملی كه از سوی وزیر مستعمرات لندن به او داده شد، ضمن تقسیم‌بندی انواع اختلافات به «نژادی، قبیله‌ای، ارضی، دینی و قومی»، تأكید می‌شود كه وظیفه او، شناسایی ابعاد این اختلافات میان مسلمین است و باید راه‌ها و وسائل دامن زدن به آتش نفاق و اختلاف را تا سرحد انفجار بیاموزد. در این دستورالعمل تصریح شده است: «اگر بتوانی در قسمت‌هایی از ممالك اسلامی جنگ شیعه و سنی راه بیندازی، بزرگ‌ترین خدمت را به بریتانیای كبیر كرده‌ای.برای ما انگلیسی‌ها زندگی مرفه و آسوده فراهم نخواهد بود مگر آنكه در كشورهایی دیگر بتوانیم آتش نفاق و شورش و اختلاف را شعله‌ور سازیم

روسیه منتظر پاسخ ایران برای فروش نفت در بورس سن‌پترزبورگ است

خبرگزاری فارس: سفیر ایران در روسیه گفت: مقامات روسیه منتظر پاسخ وزارت نفت ایران درباره فروش نفت خام ایران در بورس سن پترزبورگ روسیه هستند.

محمود رضا سجادی در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس در خصوص آخرین وضعیت و اقدامات صورت گرفته برای فروش نفت خام ایران در بورس سن پترزبورگ روسیه اظهار داشت: این طرح توسط روسیه مطرح و به مقامات وزارت نفت ایران پیشنهاد شد كه منتظر جواب طرف ایرانی هستند.
وی افزود: به نظر می‌رسد چون شناخت وزارت نفت ما از ظرفیتهای روسیه پایین است، لذا اشتیاق جدی در حوزه نفت برای كار با روسیه نمی‌بینیم. علت آن است كه سالیان سال صنعت نفت ما بیشتر با غرب كار كرده است.
به گفته وی، به همین دلیل سیستم غربی برای ما كاملا شناخته شده است و براحتی می‌توانیم با آنها كار كنیم و ساختارهای حاكم بر آن را می‌شناسیم. در مورد روسیه این شناخت بسیار ضعیف است در نتیجه ظرفیتهای كاری شناخته نشده و ضعف شناخت، حمل بر عدم علاقه طرف مقابل می‌شود.
سفیر ایران در روسیه یادآور شد: به عنوان مثال ما با روسیه قرابت و تعامل بیشتری نسبت به تركیه با روسیه داریم؛ اما تركیه سالانه حدود 5 میلیارد دلار صادرات خدمات فنی و مهندسی به روسیه دارد. از سوی دیگر منع سیاسی بیشتری برای تركها وجود دارد چرا كه آنها در مسائلی نظیر چچن، نسبت به روسیه بی‌طرف نبودند.
سجادی گفت: به همین خاطر روسها اشتیاق بیشتری دارند كه با ما كار كنند اما چون در بخش خصوصی ساختارهای قوی اقتصادی نداریم، تصور می‌كنیم كه روسها علاقه‌ای به كار كردن با ما ندارند اما واقعیت چیز دیگری است. جالب آنكه كشورهای دیگر كه با روسیه خوب كار می‌كنند، زاویه و گاهی تضاد سیاسی با این كشور دارند كه ما این مسئله را نداریم.
به گفته وی، ما الان حدود 3 میلیارد دلار واردات از روسیه و 300 میلیون دلار صادرات به این كشور داریم.
وی در پاسخ به این سوال كه آیا فشار آمریكا باعث نمی‌شود كه روسیه علاقه‌ای به كار كردن با ما نداشته باشد، تصریح كرد: ما ضعفهای ساختاری خود را داریم و در حال حاضر ایرانیان بسیاری هستند در آستاراخان و یا شهرهای دیگر كه تعاملات خوبی با روسیه دارند و سود می‌برند.
سفیر ایران در روسیه خاطر نشان ساخت: افق كاری و اجرایی سازمان كشورهای صادر كننده گاز كه ایران و روسیه نیز جزو اعضای اصلی و مهم آن هستند را خوب و موفق ارزیابی می‌كنم.
وی افزود: به نظر من این سازمان در ابتدای كار خود، قدری كند خواهد بود ولی هر چه اهمیت گاز در دنیا افزایش یابد، بالتبع این ساختار و سازمان از اهمیت بیشتری برخوردار خواهد شد و همانند اوپك،‌ در طول زمان نشستها و اجلاسهای این سازمان برای بررسی و تصمیم‌گیری در مورد موضوعات مختلف به تدریج افزایش خواهد یافت